
Cypr to państwo leżące na Morzu Śródziemnym, w jego wschodniej części. Jest trzecią co do wielkości wyspą położoną w akwenie Morza Śródziemnego. Graniczy z Turcją, Syrią i Libanem. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej. Państwo dzieli się na sześć dystryktów. Do największych i najciekawszych miast zaliczają się Nikozja (stolica), Limassol, Larnaka, Famagusta i Pafos.

W powszechnej opinii Europejczyków Cypr uznawany jest za raj pod każdym względem. Ogromną popularnością cieszą się piaszczyste, słoneczne plaże, ciepłe morze oraz inspirujące zabytki i ślady przeszłości. Tymczasem poza morzem i plażami, powierzchnia Cypru jest przeważnie górzysta. Najwyższym szczytem jest Olimbos, wznoszący się na wysokość 1951 m n.p.m. Jedynym żyznym terenem jest nizina Mesaria, znajdująca się w środkowej części kraju.

Turyści chętnie spędzają urlop na Cyprze, gdyż trudno tu trafić na brzydką pogodę. Zimy są dosyć łagodne (średnie temperatura miesięczna waha się między 10 a 12 st. C), natomiast lata – ciepłe (średnie temp. To 26 – 28 st. C, przy czym zdarzają się dni, kiedy słupek rtęci osiąga nawet 45 st. C). Nic więc dziwnego, że roślinność tego kraju jest charakterystyczna dla strefy śródziemnomorskiej. Występuje tu wiecznie zielona makia, dęby, cyprysy, sosny oraz cedry libańskie.

W 2010 roku Cypr zamieszkiwało ponad 790 tys. ludzi, którzy wywodzili się z różnorodnych narodowości. Najliczniejszą grupę stanowią Grecy, Turcy, Ormianie, Anglicy, Rosjanie, Żydzi i Libańczycy. W głównej mierze posługują się oni językiem greckim i tureckim, które są językami urzędowymi. Część mieszkańców posługuje się także angielskim, ormiańskim i rosyjskim. Ten ostatni język jest szczególnie ważny ze względu na interesy łączące Cypr i Rosję. Okazuje się, że Republika Cypryjska jest drugim inwestorem zagranicznym w Federacji Rosyjskiej, jeżeli chodzi o ilość zainwestowanych tam pieniędzy.
Warto podkreślić, iż Cypr zamieszkują dwie, zantagonizowane narodowości. Są to Grecy i Turcy, którzy dawniej żyli w zgodzie. Zmieniło się to, gdy kraj zaczął zyskiwać coraz większą autonomię, a w dodatku wojska brytyjskie zaczęły stopniowo opuszczać ten teren. Konflikty zaczęły narastać, miasta podzielono na dzielnice greckie bądź tureckie (więcej znajdziesz w zakładce: „Historia konfliktu”). W końcu doszło do wybuchu wojny domowej, w wyniku której powstała Republika Turecka Cypru Północnego.

Jednak bez względu na podziały narodowościowe, podstawą cypryjskiej gospodarki jest turystyka. Tutejsze zabytki nie mają sobie równych. Znaczna ich część powstała w czasach starożytnych, aczkolwiek niektóre zabytki zostały zniszczone podczas trzęsień ziemi. Z całą pewnością do najważniejszych z nich można zaliczyć te, które zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Chodzi m.in. o zabytki archeologiczne w regionie Pafos, stanowisko neolityczne Chirokita oraz zdobione kościoły regionu Troodos. Często odwiedzane są również zabytki w Nikozji, do których zalicza się m.in. mury weneckie, XVII – wieczną katedrę Ajos Ioannis czy też posąg Apolla z lirą. Dużą popularnością cieszy się również Mevlevi Tekke, znane jako XVII – wieczne sanktuarium derwiszów.
Źródło: