Słownik dla beneficjenta
Absorpcyjność
Już dawno w historii tak wiele nie zależało od naszego kraju. Od teraz, aż po zamknięcie następnego okresu programowania, na Polsce skupiona będzie szczególna uwaga wszystkich krajów UE. W największym stopniu dotyczy to państw ze starej Piętnastki, których podatnicy wnoszą największy wkład finansowy do wspólnego budżetu UE. Jak podkreślają wysokiej rangi urzędnicy z Komisji Europejskiej to naszemu krajowi przypadnie rola papierka lakmusowego, mierzącego sensowność kontynuowania polityki regionalnej i spójności w takim kształcie w przyszłości. Każda nasza decyzja przyznająca lub wstrzymująca dotacje, tempo wydatkowania środków, ale też i jakość wzniesionych przy udziale środków UE inwestycji oraz ich oddziaływanie na naszą gospodarkę i stopę życiową zwykłego obywatela – to wszystko znajdzie się pod lupą urzędników komisji.
Analiza SWOT
metoda pozwalająca przeanalizować atuty i słabości regionu/przedsiębiorcy/sektora/gospodarki wobec szans i zagrożeń stwarzanych przez otoczenie. Skrót SWOT pochodzi od pierwszych liter angielskich słów: strenghts (mocne strony), weaknesses (słabe strony), opportunities (szanse), threats (zagrożenia).
Beneficjent
zgodnie z Ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, korzystająca z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, podjętej odpowiednio przez właściwego ministra, jeśli pełni funkcję instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję instytucji pośredniczącej.
Beneficjent końcowy
instytucja lub firma publiczna i prywatna odpowiedzialna za zlecanie operacji. W przypadku programów pomocy (stosownie do art. 87 Traktatu i w przypadku pomocy przyznanej przez instytucje wyznaczone przez państwa członkowskie) beneficjentami końcowymi są instytucje, które przyznają pomoc. Występują dwa rodzaje beneficjentów końcowych: instytucje wdrażające i ostateczni odbiorcy pomocy.
Beneficjent netto
Jako kraj zbliżamy się do okresu rekordowych transferów środków z Unii Europejskiej na politykę spójności i rozwój regionalny. Polska przejmuje dotychczasową rolę Hiszpanii i staje się największym beneficjentem netto w składającej się z 25, a za chwilę z 27 państw Unii Europejskiej (planowana akcesja Rumunii i Bułgarii). Wielkość środków, które przeznaczono dla naszego kraju to suma niemalże dwukrotnie większa od transferów z UE, na jakie może liczyć wspomniana wcześniej Hiszpania.
Beneficjent ostateczny
osoba, instytucja lub środowisko (grupa społeczna) bezpośrednio korzystająca z wdrażanej pomocy.
Beneficjent pomocy
podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną.
Cel generalny/główny/nadrzędny/strategiczny
cel określający perspektywę, w której ma zostać udzielona pomoc, w tym ogólną strategię pomocy, a także niektóre cele szczegółowe; sprecyzowanie pożądanego obrazu rzeczywistości w przedziale czasowym objętym programem.
Cel horyzontalny
cel horyzontalny jest wyznaczony dla wszystkich projektów realizowanych w ramach jednego programu operacyjnego.
Cel operacyjny
precyzyjnie oszacowany cel w konkretnym obszarze działań, który służy osiągnięciu celu szczegółowego. Cel ten jest przedstawiany w przeliczeniu na produkt; cel służący realizacji celów pośrednich, formułowanych dla określenia zadań realizowanych na szczeblu wykonawczym.
Cel strategiczny
cel określony w szerszej perspektywie sektorowej, regionalnej lub krajowej, do której ma się przyczynić realizacja projektu. Cele strategiczne są przedstawione w przeliczeniu na oddziaływanie (np. spadek stopy bezrobocia w grupie długotrwale bezrobotnych).
Cele
określenie w fazie wstępnej przygotowania projektu, planowanych efektów, jakie ma przynieść dane działanie o charakterze publicznym.
Crossfinancing – czyli finansowanie krzyżowe
Absolutna nowość w funduszach strukturalnych. Używając niefachowego języka pozwala w projekcie finansowanym z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego zrealizować działania kwalifikujące się z Europejskiego Funduszu Spójności (maksymalnie do 10 proc. wartości projektów). Działa oczywiście również w drugą stronę, pozwalając ze środków EFS wykonać roboty lub zakupy kwalifikujące się w EFRR. Ta nowa możliwość pozostawia jednak wiele niejasności. Np. kwestia doboru wskaźników, kwestia oceny projektu.
Długofalowa strategia rozwoju regionalnego kraju
dokument planistyczny określającym cele i kierunki rozwoju regionalnego państwa na okres 25 lat.
Dokumenty programowe (operacyjne)
dokumenty w postaci programów operacyjnych lub planów rozwoju, opracowywane dla potrzeb wydatkowania środków wstępnie przyznanych (alokowanych) danemu obszarowi lub sektorowi przez Komisję Europejską w ramach Funduszy strukturalnych i towarzyszących im środków krajowych. Określają m.in. cele i główne kierunki wydatkowania środków na podstawie analizy aktualnej sytuacji i trendów rozwojowych danego obszaru lub sektora, kryteria i sposoby realizacji konkretnych projektów, osoby i instytucje odpowiedzialne za wykonanie określonych zadań oraz szacowaną wielkość i rozbicie środków z uwzględnieniem współfinansowania ze wszystkich osiągalnych źródeł budżetowych. Do dokumentów takich zaliczamy sektorowe programy operacyjne, regionalne programy operacyjne oraz Narodowy Plan Rozwoju. Dokumentami programowymi najwyższej rangi są obecnie: Narodowy Plan Rozwoju (NPR) oraz Podstawy Wsparcia Wspólnoty (PWW). W nowej perspektywie NPR zostanie zastąpiony przez Strategię Rozwoju Kraju 2007 – 2015 (SRK), PWW przez Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia (NSRO).
Galeria
Dzień z życia Europosła
Wycieczka do Brukseli